فعلا زایمان

«زمین» را خوانده‌اید؟ یکی از شاه‌کارهای «امیل زولا» در مجموعه‌ی «روگن – ماکار». فصلی دارد در باره‌ی زایمان، هم گاوی گوساله‌یی هم دهاتی‌یی فرزندش را. کاش متن‌اش را در اختیار داشتم تا آن قسمت‌ها را باز بخوانم! حالا که نیست ...

جان‌اش بیرون آمد و بچه نیامد. «لایه» در این دردها کفاره‌ی کدام گناه کبیره را می‌پرداخت؟ تاوان کدام جرم را؟ جرم: لذت زن بودن، هم‌سری، مادری؛ تاوان: درد زاییدن! هر چه لذت در دنیا بود به چشم لایه خوار آمد. هر چه مهر مادری بود از دل‌اش رفت. حالا دندان‌ها از درد هم‌دیگر را می‌جویدند. چیزی در درون‌اش پرحجم‌تر می‌شد. مرده‌یی گویی باد می‌شود. بادکنکی بیش از حجم خود باد می‌شد و نمی‌ترکید. فشار، فشار، فشار ...
"ای خدا مرگ‌ات کجاست؟"
برخاست و نشست. بی تابی. دو باره خود را به زمین رها کرد. درد. بار دیگر برخاست. ندانم‌کاری. گیج گیجه. «ساره» در صندوق‌خانه او را می‌نگریست: "بی‌حیایی! ای وای ..."
حرمت او از دست رفته بود. لحظه‌یی شاید درد را فراموش کرد. خود را چرخاند و خلاف دید بچه‌ها خوابید و نالید: "وووی ..."
بچه‌ها گریه‌کنان به سمت مادر دویدند. لایه به فریاد آن دو را از اتاق بیرون کرد: "ای خدا! برید بیرون! ساره! یکی رو صدا کن ..."
ساره بیرون دوید. تا اتاق «سوری خانم» سه بار زمین خورد: "مادرم ... مادرم ... سوری خانم! مادرم مرد ... مادرم، خون ..."
زن‌ها که به اتاق ریختند، پاهای بچه بیرون آمده بود ...*

giving-birth.jpg

حالا من و این صفحه و «علی» و «صالح» هم حکایت تکراری نوزاد و قابله و مادر را انگار داریم جور دیگری رقم می‌زنیم، با همه‌ی جزئیات‌اش، با همه‌ی دردهایش، با همه‌ی اشتیاق‌اش. و با همه‌ی «هستی»اش. زنده ماندن نوزاد، قد کشیدن‌اش و رفتارش خوب یا بد شدن، نیازمند صبر است و زمانی که بگذرد آرام آرام، که البته در چشم به هم گذاشتنی خواهد شد!

فعلا همین! بر من ببخشید!

* چند خطی از فصل اول «باغ بلور»، نوشته‌ی «محسن مخمل‌باف» (مجموعه‌ی سه جلدی «گنگ خواب دیده»، جلد اول، صفحه‌‌ی ۱۸۳ به بعد، چاپ اول، تهران، نشر نی)

پانویس: عکسی را که می‌‌بینید، «اندی رین» پنج سال پیش در زایش‌گاهی در توکیو گرفته است. (امتیاز عکس متعلق به پای‌گاه کوربیس است.)

27 مهر 1387







Entry Feed خوراك وب‌لاگ

هرگونه نقل قول از مطالب اين وب‌لاگ تنها با ذکر نشانی وب‌لاگ مجاز است.
نقل کامل يک مطلب تنها با اجازه‌ی نويسنده مجاز است.
خزه مسؤوليتی در قبال مطالب اين وب‌لاگ ندارد.