یک اعتراض: کمینه‌ی حقوق انسانی ما!

به جز یکی دو مراوده‌ی مطبوعاتی در سال‌ها قبل، هیچ سر و کار مستقیمی با حسین درخشان نداشته‌ام. حداکثر خواننده‌ی وب‌لاگ‌اش بوده‌ام که گاهی لینک‌های جالبی را در آن رد می‌گرفتم و بیش‌تر هم از اظهار نظرهای مدعیانه‌اش، که در هر عرصه‌یی نخود آش می‌شد، تعجب می‌کردم که چه‌طور یک نفر آدم تقریبا در سن و سال من می‌تواند این همه اعتماد به نفس کاذب بالایی داشته باشد. به هر حال، قصدم داوری در باره‌ی شخصیت او نیست، اما این واقعیتی‌ست که دیدگاه‌هایش را نمی‌پسندم و هم‌راهی‌اش نمی‌کنم.
بعد از این پیش‌درآمد، می‌خواهم بگویم حالا که به ایران برگشته و بازداشت شده، هرچند ممکن است به روایتی این بازداشت تعطیلاتی برای تخیله‌ی اطلاعاتی او و تنظیم سناریوهای فشار بر اهالی جامعه‌ی اینترنتی ایران باشد، ولی به شدت با این رفتار ناقض حقوق بشر و آزادی بیان از سوی سیستم اطلاعاتی – قضایی حکومت مخالف هستم، چه از بابت نقض حقوق اجتماعی و شهروندی حسین درخشان چه به دلیل تنظیم طرح و برنامه‌ی توطئه‌آمیزی که آینده‌ی فضای مجازی ایرانیان را بیش از پیش تهدید و تحدید می‌کند.
به همین دلیل، به عنوان سکنه‌یی از جامعه‌ی مجازی و یک شهروند ایرانی، با تأکید به عنوان یک روزنامه‌نگار، نامه‌ی محکومیت بازداشت او را امضا کرده‌ام و از دیگر اهالی این‌جا هم می‌خواهم که نسبت به این موضوع بی‌اعتنایی نکنند.
همین!

29 آذر 1387







Entry Feed خوراك وب‌لاگ

هرگونه نقل قول از مطالب اين وب‌لاگ تنها با ذکر نشانی وب‌لاگ مجاز است.
نقل کامل يک مطلب تنها با اجازه‌ی نويسنده مجاز است.
خزه مسؤوليتی در قبال مطالب اين وب‌لاگ ندارد.